Co kryje się za 50-procentowym wzrostem puli nagród w Warszawie

Polskie władze zdecydowały się znacząco zwiększyć pule nagród w gonitwach rozgrywanych w Warszawie (+50%). Ten impuls wpisuje się w strategię otwarcia na arenę międzynarodową, w której Francja odgrywa istotną rolę.

Marian Ziburske, z pochodzenia Niemiec, jest jednym z czołowych właścicieli koni wyścigowych w Polsce, gdzie sponsoruje lokalny „Łuk” (Wielką Warszawską) – pierwszą gonitwę rangi Listed w historii kraju. We Francji sponsoruje również Grand Prix du Département 06 (L) w Cagnes-sur-Mer. Jest także bardzo aktywnym właścicielem nad Sekwaną – posiada kilkadziesiąt koni trenowanych przez Henri-Alexa Pantalla i Jérôme’a Reyniera. Jego klacze hodowlane (poulinières) stacjonują we Francji.

Przedsiębiorca wyjaśnia: „Polska jest jedną z najbardziej dynamicznych gospodarek w Europie, ze wzrostem sięgającym w niektórych latach 5%. Nic więc dziwnego, że koszty treningu wzrosły niemal o 100% w ciągu ostatnich siedmiu lat, podczas gdy pule nagród w ogóle nie zostały podniesione w tym samym okresie. Niedawno państwowy operator Toru Służewiec – Totalizator Sportowy – zdecydował o zwiększeniu puli nagród w Warszawie o 50%, co oczywiście bardzo nas cieszy.

Podwyżka nie jest jednak równomierna. W większym stopniu obejmie gonitwy klasyczne na krótszych dystansach, choć Oaks i St Leger również mogą częściowo na niej skorzystać. Pula nagród w gonitwach typu Guineas prawdopodobnie wzrośnie nawet o 300%. Z kolei Wielka Warszawska – Listed, którą sponsorujemy i która jest polskim odpowiednikiem Łuku, już teraz dysponuje pulą około 150 000 euro, więc jej potrzeba podwyżki jest mniejsza. Kwota ta – jak na gonitwę Listed – jest wyższa niż np. we Francji.”

Przyciągnąć międzynarodowych graczy

Totalizator Sportowy to państwowa spółka zarządzająca warszawskim hipodromem, zakładami wzajemnymi na wyścigi konne, a także zakładami sportowymi i grami liczbowymi. W tym szerokim i zróżnicowanym systemie głos środowiska wyścigowego nie zawsze był odpowiednio słyszalny.

Jednak grupa właścicieli i przedstawicieli branży zdołała częściowo przeforsować swoje postulaty. Stąd ostatnie decyzje, podjęte w kontekście wieloletnich trudności polskich wyścigów. Ten „inwestycyjny” wzrost puli nagród nie ma być jednorazowy.

„Zmieniło się kierownictwo Totalizatora Sportowego i podjęto decyzję o rozwóju wyścigów konnych. Wiąże się to z ambicją nawiązywania współpracy z międzynarodowymi operatorami zakładów.”

Ziburske analizuje: „Zmieniło się kierownictwo Totalizatora Sportowego i podjęto decyzję o rozwóju wyścigów konnych. Wiąże się to z ambicją nawiązywania współpracy z międzynarodowymi operatorami zakładów. Aby to osiągnąć, polskie wyścigi muszą się rozwijać.

Nowi decydenci przywiązują dużą wagę do wyścigów. To dla nas ogromna szansa. Zainwestowali dużo środków w warszawski tor, który należy do najpiękniejszych w Europie – nawet według standardów Europy Zachodniej.

Podczas ostatniej edycji Wielkiej Warszawskiej nawiązano współpracę z PMU. Polskie władze wyścigowe byłyby również bardzo zainteresowane współpracą z Hong Kong Jockey Club. Chcą przyciągnąć zagranicznych operatorów zakładów – a do tego potrzebne są konie startujące, i to konie wysokiej klasy. Musimy podnieść renomę polskich wyścigów. Stopniowo liczymy na zwiększenie liczby gonitw typu black type. Już teraz uważam, że dziesięć najlepszych koni w Polsce jest konkurencyjnych na poziomie black type w Europie Zachodniej.”

Nowe otwarcie na Wschodzie

„Polskie władze wyścigowe rozważają np. organizację międzynarodowego weekendu wyścigowego w przyszłym roku, z jedną gonitwą o puli nagród 300 000 euro. W takim przypadku z pewnością przyjechałyby czołowe konie niemieckie, a także francuskie – i o tym marzą organizatorzy.

Polacy lubią Europę i Francję, a francuski system jest najlepszy. Wystarczy spojrzeć na takiego właściciela jak Eckhard Sauren – kiedyś kupował 10% swoich roczniaków we Francji, dziś to już 50–60%. Ja sam być może w przyszłym roku kupię tam nawet 70% swoich roczniaków.

Świat bardzo szybko się zmienia. Nawet na Wschodzie pojawiają się nowe rynki – po raz pierwszy Serbowie kupili konie za 50 000, 60 000, a nawet 100 000 euro. To coś zupełnie nowego.

Z wielu powodów hodowla w Polsce i krajach sąsiednich słabnie, stąd zakupy w Europie Zachodniej. Widać globalnie, że wiele krajów rozwija wyścigi, ale nie ma warunków klimatycznych lub ekonomicznych sprzyjających hodowli. Przykładem jest Katar, który zawsze będzie miał interes w lokowaniu części hodowli w Europie.”

Polacy kupują coraz więcej na Zachodzie

W dawnych krajach komunistycznych Europy Wschodniej lokalna hodowla nie przetrwała upadku muru. W efekcie konie są w dużej mierze kupowane na Zachodzie, co podkreśla znaczenie odpowiednich pul nagród:

„To bardzo ważny sygnał, zwłaszcza dla właścicieli importujących do Polski konie kupowane za granicą za duże pieniądze. Polacy kupują około 200 koni rocznie w Irlandii, Anglii oraz coraz częściej we Francji.

Jeśli pula nagród w Guineas wynosi 17 000 euro, to nawet przy niskich kosztach nie ma to sensu. W ubiegłym roku ponad 20 roczniaków kupiono dla Polski za kwoty przekraczające 100 000 euro. Jak widać na co dzień we Francji, konie sprowadzone do Polski – po zakupie jako roczniaki w Europie Zachodniej – osiągają dobre wyniki. Każdego roku wiele z nich zdobywa status black type we Francji.

Poziom treningu w Polsce jest dziś bardzo wysoki i przyciąga właścicieli z Ukrainy i innych krajów regionu. Jednak moim zdaniem Francja pozostaje krajem oferującym najlepszy stosunek jakości do ceny dla właścicieli. Byłem bardzo zadowolony z koni, które miałem tam w zeszłym roku – i kupiłem ich wiele na aukcjach. Widać wyraźnie silne powiązania między Polską a francuskim rynkiem wyścigowym.”

„W zeszłym roku ponad 20 roczniaków zostało kupionych do Polski za ponad 100 000 euro”

Marian Ziburske ma obecnie 82 konie w treningu

„Wyścigi to moja wielka pasja. Mam 82 konie w treningu – 42 w Polsce i 26 u Henri-Alexa Pantalla. Jest to możliwe dzięki temu, że pre-training prowadzę w Polsce, gdzie u najlepszych kosztuje on około 600 euro miesięcznie. Jeśli koń okazuje się dobry, przenoszę go do trenera we Francji lub Niemczech. Nie jestem jedyny – coraz częściej dobre konie z Polski trafiają do treningu we Francji po pokazaniu jakości.

Środowisko wyścigowe w Polsce staje się coraz bardziej ambitne i próbuje rywalizować z najlepszymi – a to prowadzi przez Francję. Domy aukcyjne, takie jak Arqana czy Osarus, traktują polskich kupujących poważnie, tym bardziej że po Brexicie zakupy we Francji są łatwiejsze niż w Wielkiej Brytanii.

Większość zakupów realizowanych przez ten rynek odpowiada poziomowi cen z listopadowej sprzedaży, tj. w przedziale 10 000–20 000 euro, co daje szansę mniej komercyjnym koniom znaleźć nabywców. Część z nich wraca później na wyścigi do Francji i zdobywa black type. To przypomina inne sektory gospodarki europejskiej, gdzie produkt powstaje dzięki współpracy wielu krajów.

Przykład: Chestnut Rocket (Intello) kosztował tylko 22 000 euro, a jego polski właściciel osiągnął z nim znakomite wyniki – wygrał Listed i ma potencjał na kolejne sukcesy.

Kaneshya (Hunter’s Light), którego kupiłem za 5 000 euro w Arqanie, był niechciany ze względu na rodowód. Daliśmy mu szansę – wygrał Listed, podnosząc wartość ojca i matki. Po powrocie do Francji wygrał dwie gonitwy i przyniósł hodowcom 13 000 euro premii. Sprzedałem go później za 92 000 euro na jesiennej aukcji – wszyscy na tym zyskali. Takie ryzyko łatwiej podejmować w Polsce, gdzie koszty są niższe. Good Gift (Territories) kupiłem za 10 000 euro w Deauville. Ponieważ nie było wielu chętnych, trafił do Polski, a po pokazaniu jakości przekazałem go do Pantalla. Zajął miejsca na podium w trzech gonitwach Listed we Francji, podnosząc wartość swojej matki i przynosząc premie hodowcy.”

Tekst opublikowany pierwotnie w „Jour de Galop”. Autor: Adrien Cugnasse.